Urostomia - podstawowe informacje

Niektóre choroby układu moczowego wymagają wykonania urostomii, czyli zabiegu polegającego na wykonaniu przetoki odprowadzającej mocz z pominięciem przewodów moczowych i cewki moczowej.

Kiedy wykonanie urostomii jest konieczne?

Zastoiny moczu w układzie wydalniczym są zagrożeniem nie tylko dla zdrowia pacjenta, ale także dla jego zdrowia. W takich sytuacjach stomia jest zabiegiem ratującym życie. Decyzję podejmuje lekarz urolog na podstawie przeprowadzonych badań i efektów podjętego leczenia.

Najczęściej wskazaniami są:

• kamienie w nerkach lub moczowodach,
• choroby nowotworowe pęcherza moczowego lub moczowodów,
• radioterapia dróg moczowych,
• wady wrodzone uniemożliwiające odprowadzanie moczu drogą naturalną,
• urazy dróg moczowych,
• znaczny przerost prostaty.

Urostomia polega na wykonaniu przetoki odprowadzającej mocz na zewnątrz organizmu do specjalnych worków stomijnych.

Urostomia może dotyczyć różnych części układu moczowego i z tego względu kilka jej rodzajów:

• nefrostomia – mocz wyprowadzany jest z nerki,
• ureterostomia – mocz odprowadzany jest z moczowodu,
• cystostomia – mocz odprowadzany jest z pęcherza moczowego,
• uretrotomia – mocz odprowadzany jest z cewki moczowej.

W zależności od wskazań medycznych Urostomia może mieć charakter czasowy lub stały. Bez względu na rodzaj wykonanego zabiegu, chory wymaga odpowiedniego postępowania i pielęgnacji.

Opieka nad osobą po urostomii

Ostomia (angielskie określenie stomii) zawsze wiąże się z koniecznością założenia worka, w którym gromadzi się mocz.

Worki na mocz po usunięciu pęcherza muszą być bardzo dokładnie umieszczone w miejscu ujścia stomii, dzięki temu mocz nie będzie wypływał poza worek i nie będzie powodował podrażnienia skóry. Worki stomijne należy opróżniać, za pomocą specjalnego kranika, gdy zapełnią się do 2/3 pojemności. Natomiast wymiany na nowy wymagają co 3 dni. Dodatkowych zabiegów pielęgnacyjnych wymaga założenie cewnika.

Worki po wykonaniu urostomii refundowane są do wysokości 480 zł miesięcznie, co znacznie zmniejsza koszty leczenia chorego.