Bezdech senny – objawy, przyczyny, diagnostyka i leczenie

Bezdech senny to zaburzenie oddychania występujące podczas snu. Chory wielokrotnie przestaje oddychać albo jego oddech staje się wyraźnie płytszy. Każdy taki epizod może powodować spadek poziomu tlenu we krwi oraz krótkie, często nieuświadomione wybudzenie. Choć pacjent może przespać pozornie całą noc, rano wstaje niewypoczęty, a w ciągu dnia odczuwa zmęczenie i nadmierną senność.

Czym jest obturacyjny bezdech senny?

Najczęściej rozpoznawaną postacią choroby jest obturacyjny bezdech senny, określany skrótem OBS. Zaburzenie nie powinno być utożsamiane wyłącznie z chrapaniem. Głośne i nieregularne chrapanie jest ważnym sygnałem ostrzegawczym, ale dopiero odpowiednie badanie snu pozwala ustalić, czy rzeczywiście występuje bezdech.

Obturacyjny bezdech senny powstaje, gdy w czasie snu dochodzi do powtarzającego się zwężenia lub zamknięcia górnych dróg oddechowych. Mięśnie gardła rozluźniają się, a tkanki mogą ograniczać przepływ powietrza pomimo zachowanego wysiłku oddechowego.

Oddychanie zostaje na pewien czas zatrzymane albo znacznie spłycone. Organizm reaguje na niedobór tlenu krótkim pobudzeniem, dzięki któremu drogi oddechowe ponownie się otwierają. Osoba chora zazwyczaj nie pamięta takich wybudzeń, ale ich duża częstość powoduje fragmentację snu i ogranicza jego regenerujące działanie. 

Istnieje również centralny bezdech senny, w którym problem wynika z nieprawidłowego sterowania oddychaniem przez układ nerwowy. Możliwa jest także postać mieszana, łącząca mechanizmy obturacyjne i centralne.

Jakie są objawy bezdechu sennego?

Objawy nocne najczęściej zauważa partner lub członek rodziny. Charakterystyczne jest głośne chrapanie przerywane ciszą, po której następuje gwałtowne nabranie powietrza, parsknięcie albo uczucie duszenia się.

Do objawów występujących w czasie snu należą:

  • przerwy w oddychaniu;
  • nieregularne i głośne chrapanie;
  • niespokojny, przerywany sen;
  • nagłe wybudzenia z uczuciem braku powietrza;
  • nadmierne pocenie się;
  • częste oddawanie moczu w nocy;
  • przyspieszony oddech lub tętno.

W dzień może pojawić się nadmierna senność, poranny ból głowy, suchość w ustach, drażliwość, trudność z koncentracją i osłabienie pamięci. Senność w ciągu dnia jest szczególnie niebezpieczna dla kierowców oraz osób obsługujących maszyny. Nie każdy pacjent ma jednak typowy zestaw objawów – u części chorych dominują bezsenność, przewlekłe zmęczenie lub obniżony nastrój.

Czy każde chrapanie oznacza bezdech?

Nie każda osoba, która chrapie, ma bezdech senny. Chrapanie powstaje na skutek drgania rozluźnionych tkanek gardła podczas przepływu powietrza. Może występować bez powtarzających się zatrzymań oddechu.

Nie należy go jednak lekceważyć, jeśli jest bardzo głośne, nieregularne i przerywane okresami ciszy. Wskazaniem do konsultacji jest również chrapanie połączone z dusznością w nocy, porannymi bólami głowy, nadmierną sennością albo obserwowanymi przerwami w oddychaniu.

Co zwiększa ryzyko wystąpienia bezdechu?

Jednym z najważniejszych czynników ryzyka jest otyłość. Nadmierna masa ciała sprzyja odkładaniu się tkanki w okolicy szyi i może powodować większy nacisk na drogi oddechowe.

Znaczenie mają również:

  • duży obwód szyi;
  • budowa twarzoczaszki;
  • nieprawidłowości w obrębie nosa i gardła;
  • skrzywiona przegroda nosowa;
  • powiększone migdałki;
  • wiek;
  • spożywanie alkoholu przed snem;
  • stosowanie niektórych leków uspokajających;
  • palenie tytoniu;
  • rodzinne występowanie zaburzeń oddychania podczas snu.

Skrzywiona przegroda lub niedrożność nosa nie muszą być jedyną przyczyną choroby, ale mogą utrudniać oddychanie oraz korzystanie z aparatu CPAP.

Dlaczego bezdech senny trzeba leczyć?

Nieleczony bezdech senny nie oznacza jedynie zmęczenia po nieprzespanej nocy. Powtarzające się niedotlenienia, wzrost aktywności układu współczulnego i fragmentacja snu obciążają układ krążenia oraz metabolizm.

OBS wiąże się między innymi z większym ryzykiem występowania takich problemów jak:

  • nadciśnienie tętnicze;
  • zaburzenia rytmu serca;
  • choroba wieńcowa;
  • udar mózgu;
  • zaburzenia gospodarki glukozowej i cukrzyca;
  • pogorszenie koncentracji i sprawności psychofizycznej.

Samo rozpoznanie bezdechu nie oznacza, że u pacjenta na pewno wystąpi zawał lub udar. Ryzyko zależy od nasilenia choroby, wieku, masy ciała i innych schorzeń. Nie należy jednak odkładać diagnostyki, zwłaszcza gdy występuje nadciśnienie tętnicze trudne do kontrolowania, zaburzenia rytmu serca albo przebyte incydenty sercowo-naczyniowe. (

Jak wygląda diagnostyka bezdechu sennego?

Podstawą diagnostyki jest wywiad medyczny. Lekarz pyta o chrapanie, obserwowane przerwy w oddychaniu, senność, poranne bóle głowy, choroby współistniejące oraz styl życia. Może również ocenić masę ciała, obwód szyi i budowę górnych dróg oddechowych.

Najbardziej rozbudowanym badaniem jest polisomnografia. Pełne badanie polisomnograficzne przeprowadza się najczęściej w pracowni snu. Rejestruje ono m.in. oddychanie, przepływ powietrza, ruchy klatki piersiowej i brzucha, tętno, poziom tlenu we krwi, pozycję ciała oraz aktywność mózgu.

W określonych przypadkach możliwa jest poligrafia wykonywana w warunkach domowych. Domowy rejestrator analizuje mniej parametrów niż polisomnografia, dlatego rodzaj badania powinien zostać dopasowany przez lekarza do sytuacji klinicznej. Polisomnografia pozostaje referencyjną metodą w diagnostyce OBS, natomiast uproszczone badania domowe mogą być użyteczne u odpowiednio zakwalifikowanych pacjentów.

Jak leczyć bezdech senny?

Leczenie bezdechu zależy od jego rodzaju, nasilenia i przyczyny. Nie każdy przypadek wymaga identycznego postępowania.

Redukcja masy ciała i zmiana stylu życia

U osób z nadwagą zmniejszenie masy ciała może ograniczyć nasilenie obturacyjnego bezdechu sennego. Pomocne może być również unikanie alkoholu przed snem, zaprzestanie palenia i regularna aktywność fizyczna. U części osób znaczenie ma terapia pozycyjna, czyli ograniczenie spania na plecach.

Zmiany stylu życia nie powinny zastępować zaleconego leczenia przy umiarkowanym lub ciężkim OBS, ale mogą stanowić jego istotne uzupełnienie.

Aparat CPAP

Jedną z podstawowych metod leczenia jest terapia dodatnim ciśnieniem w drogach oddechowych. Aparat CPAP dostarcza powietrze przez przewód i maskę, utrzymując drożność gardła podczas snu. Urządzenie nie podaje dodatkowego tlenu, o ile nie zostało połączone z osobnym źródłem tlenu na wyraźne zalecenie lekarza.

Po prawidłowym dobraniu maski i ciśnienia CPAP może ograniczać liczbę epizodów bezdechu, poprawić jakość snu i zmniejszyć senność w ciągu dnia. Istnieją również aparaty Auto CPAP, które regulują ciśnienie w ustalonym zakresie, oraz urządzenia dwupoziomowe BiPAP. Wybór powinien wynikać z badania snu, tolerancji leczenia i zaleceń specjalisty. 

Aparaty wewnątrzustne i leczenie zabiegowe

U wybranych pacjentów stosuje się aparaty wysuwające żuchwę, które pomagają zwiększyć przestrzeń w obrębie gardła. W przypadku określonych nieprawidłowości anatomicznych możliwe jest leczenie laryngologiczne lub chirurgiczne. Zabieg nie jest jednak rozwiązaniem odpowiednim dla każdej osoby z OBS.

Kiedy zgłosić się do lekarza?

Konsultacja jest szczególnie wskazana, gdy partner obserwuje przerwy w oddychaniu, chrapanie jest głośne i nieregularne, a po przespanej nocy nadal występuje zmęczenie. Niepokojącym objawem jest także zasypianie w pracy, podczas rozmowy lub za kierownicą.

Do czasu wyjaśnienia przyczyny nadmiernej senności należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów. Nagła duszność, ból w klatce piersiowej, utrata przytomności albo objawy udaru mózgu wymagają natomiast pilnej pomocy medycznej.

Chorobę można skutecznie leczyć, ale najpierw konieczne jest prawidłowe rozpoznanie. Badanie snu pozwala ocenić częstość zaburzeń, spadki tlenu we krwi oraz stopień nasilenia OBS. Leczenie może obejmować zmianę stylu życia, aparat CPAP, aparat wewnątrzustny lub odpowiednio dobrane postępowanie zabiegowe. Metodę terapii zawsze należy ustalić z lekarzem, a ustawień aparatu nie powinno się zmieniać samodzielnie.

Źródła:

  • National Heart, Lung, and Blood Institute, „Sleep Apnea”,
    https://www.nhlbi.nih.gov/health/sleep-apnea
  • Pacjent.gov.pl, „Bezdech senny – kiedy chrapanie staje się chorobą”,
    https://pacjent.gov.pl/aktualnosc/bezdech-senny-kiedy-chrapanie-staje-sie-choroba
  • Rafał Myrta, „Bezdech senny i terapia CPAP. Kompletny poradnik «Złap oddech, złap sen»”.

Komentarze (0)

Tego wpisu jeszcze nikt nie skomentował

Odpowiadasz na komentarz

Zadaj pytanie lub dodaj komentarz

Zapis do fundacji Avalon

Treści zawarte w serwisie ortomedico.pl mają wyłącznie cel informacyjny, edukacyjny. Nie zastępują one konsultacji użytkownika ze specjalistą. Każdą kwestię opisaną w naszym serwisie należy skonsultować ze specjalistą. W artykule mogły zostać wymienione produkty medyczne. Dla bezpieczeństwa używaj je zgodnie z instrukcją i etykietą. W przypadku wątpliwości skonsultuj się ze specjalistą, gdyż wyroby medyczne, o których możemy wspominać mogą nie być odpowiednie dla Ciebie. Artykuł ma wyłącznie cel informacyjny i nie zastępuje profesjonalnej porady medycznej. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.

Loading...